Hikmet

Samimi bir insan doğal olarak ilim sahibi olur. Peygamberimiz de ümmiydi ama alimdi, hikmet sahibiydi. İlim samimi insanlara verilen bir nimettir. Samimi olan, olumluyu olumsuzdan, doğruyu yanlıştan ayırt eder.

İnsan aklını Allah ile beraber tutarsa o zaman o kişiyi Allah mucize olarak hikmetli konuşturur. İnsanın Allah ile hiç bağını koparmaması, kalbinin hep Allah ile olması lazım. Kendi konuştuğunu düşünen insan konuşmakta zorlanan, kendisini de çevresini de üzen bir üslup kullanır. Allah’tan uzaklaşan insan hayrı şer, şerri hayır görür, kafası karmakarışıktır, şüphecidir, her konuşmasında bir ima vardır. Kendini Allah’a bırakan insanın ise her sözü ferahlatıcıdır.

Yüzeysel düşünen insanlar, Allah’ın hikmetle imtihanımız için yarattığı iç içe müthiş bir akıl ve hikmet içeren konuları kavrayamazlar.

Allah her şeyi ledüni bir ilimle, hikmetle ve hayırla yaratıyor. Acıların, sıkıntıların olmasının da bir çok hayrı ve hikmeti var.

Hikmet, güzel anlatım, derinlik demektir.

Hep Allah'ın lehine düşünülür. Asla Allah'ın aleyhine düşünülmez. İnsan mutlaka Sevgilisi’nden yana, Sevgilisi’nin lehine düşünür. İnsan bir olayla karşılaştığında ilk başta hayrını, hikmetini anlamayabilir, ama hep güzel zanla, hep Allah'ın lehinde düşünecek.