Münafık

Münafıklarla ilgili ayetlerin dışında kafirlerle ilgili tüm ayetler de münafıkları anlatır. Ama münafıklarla ilgili her ayet kafirleri anlatmaz.

Allah münafıkları çok iğrenç yaratıyor. Şeytanı göremiyoruz ama münafıklarda şeytanın tüm kirini, iğrençliğini ve pisliğini görüyoruz.

Münafık ne yapsa başına geçer. Lağım kovası hazırlar kendi kafasına dökülür. Ama arsızca, üstü başı pislik içindeyken dahi, “ne oldu ki” der. Münafıkların arsızlığı Müslümanların şevkini arttıran, müminler için hayır olan bir durumdur.

Münafık ahmak olduğu için İslam’ı rahatça yok edebileceğini zanneder. Başarısız olduğunu görünce de zavallıca, ezilmiş sırtlan gibi kaçar. Münafık aşağılandıkça, toplumca dışlandıkça bunu sezdirmemeye çalışır. Ne var ki havasında olur. Oysa Allah belalarını vermiştir ve tüm insanlar onlara verilen belanın farkındadır.

Münafık istediği kadar mutluluk taklidi yapsın tek başına kalmış olması Allah’ın ona verdiği en büyük beladır. Münafıklar ölü düşünceleriyle, ölü ruhları ve ölü hayatlarıyla birbirlerine dirilik telkini, sabır telkini, cesaret telkini yaparlar. Ama durumları ezilip yenilmiş bir mahluğun bir şey olmadı taklidi yapmasıdır.

İnsanlar lağımdan tiksinir gibi münafıktan tiksinir. Herkes münafıklardan iğrenir ve kaçar. Ama münafık çok ahmak olduğu için bunu bir türlü anlamaz. Münafık ahmaklığı da ayrı bir mucizedir.