davacı

Tayyip Hocam dava ve çile insanıdır. Onun emek vererek oluşturduğu güzelliğin üzerine sentetik kahramanlar getirmeye çalışanlar başaramazlar.

Davası olmayan insan sürüklenen bomboş kütük gibidir. Hak davası olan insan ise engin suda şerefle ilerleyen görkemli bir gemi gibidir.

Hakaret edene kanunen gereken ceza verildiğinde bir daha hakaret edemiyor. Konuşmalarını düzeltiyor. Demek ki düzgün konuşmayı biliyor. İşte hukukun, kanunların böyle terbiye edici, güzel bir yönü vardır.

Başkalarına hakaret edenler ve buna karşılık kendilerine dava açılmasına tepki gösterenler; aynı hakaret sözleri kendilerine iade edildiğinde bu sefer kendileri dava açıyorlar. Bu, samimiyetsizliklerinin açık bir delili.

Hakaret etmek kanunlara göre suçtur. Küfredene, hakaret edene tüm dünyada dava açılır. Bunda şaşılacak bir şey yok.

Müslüman’ın mutlaka bir ideali vardır, o da İttihad-ı İslam’dır. Bütün dünyaya İslam’ın hakim olması en büyük ülküdür. Bütün dünyanın savaştan, terörden, anarşiden, kargaşadan, zulümden beri olması, huzur içinde yaşaması, herkesin kardeş olması, silahların kalkması, dehşetin kalkması, dünyanın cennet gibi olması her Müslüman’ın ideali, ülküsüdür.