Beyin

Kendini bilen, özünü bilen, tüm kainatın beyninin içinde kendisine izletildiğini bilen Allah’ı bilir. Bunu bilmeyenin şuuru yoktur. Şuur sahibi olmayanın da sevgiyi ve merhameti bilmesi mümkün değildir. O sadece hevesi bilir.

Ruh beynin değil beyin ruhun içindedir. Ay, Güneş, evren, evlendiğinde eşi, iş yeri, sahip olduğu evler, arabalar hepsi beynin içinde oluşur. Beyin de ruhun içindedir. Dışarıda sadece gölge varlık vardır.

Gölge Allah’ın sanatıdır. Allah “önce gölgeyi yarattım, sonra ışığı yarattım” diyor. Bu, çok büyük mucize. Gölge şuurlu bir varlıktır. Tüm kainatta sürekli hareket halindedir. Dışarıda Güneş var diyoruz ama dışarıdaki Güneş simsiyah karanlık. Işık beynimizde bir yorum olarak oluşuyor. O zaman gölge ışıktan ayrı olarak özel yaratılıyor.

Beynin bağımsız hiçbir gücü yoktur. Beyin bir yağ ve et parçasıdır. Tüm güç ruhtadır. Beyin kasapta var görüyorsunuz, bir güce sahip olmasının imkansız olduğu açık. Allah’ın üflediği ruh güç sahibidir.

Sen de beyninin içindesin kainat da beyninin içinde. Birisi var görüyor seni gördüm diyor, birisi var portakalı tadıyor ve biliyor, birisi var gülü kokluyor kokusunu biliyor. Bunların hepsi beynin içinde mercimek kadar yerde oluyor. O mercimek kadar yer nerede diye baktığımızda ruhun içinde olduğunu görüyoruz. İnsan kendi kendisinin içinde, kainat insanın içinde. Tek başına bu konu Allah’ın varlığının anlaşılması için yeterlidir.

Keskin dikkat, beynin tam kapasite çalışması ve "Kuran'a uyuyor muyum" diye detaylı olarak düşünülmesiyle mümkündür.