Affetmek

Özür dilemek güzel bir sevgi gösterisidir. Özür dilemeyi de özrü kabul etmeyi de zor görmemek gerekir. Şeytanın oyununa gelmekten kaçınmak önemlidir. Gururu bahane edip affetmemek veya özür dilememek insanın kendisi için kayıptır.

Allah sevgiyi ve affetmeyi ister, kullarının azabını istemez. (Nisa Suresi, 147: Eğer şükreder ve iman ederseniz, Allah azabınızla ne yapsın? Allah şükrün karşılığını verendir, bilendir.)

Bazı insanlar her durumu öfkelenerek, küserek, darılarak halletmeye çalışıyorlar. O nedenle çevrelerinde kimse olmuyor. Oysa affedici, şefkatli, merhametli, anlayışlı olmaları, her olayı Allah’ın yarattığını bilerek davranmaları gerek. Diğer türlü olursa dost ve arkadaş edinmeleri çok zor olur ve mutlu olamazlar, sevgiyi devam ettiremezler.

Dünyadaki sevgisizliğin en büyük nedenlerinden birisi insanların birbirlerini affetmemesidir. Her şeye öfkelenip kızıyorlar ve sonra affetmiyorlar. Böylece şeytanın oyununa gelmiş oluyorlar. Oysa Allah ayetlerinde affetmeyi tavsiye ediyor. Sen af (veya kolaylık) yolunu benimse, (İslam’a) uygun olanı (örfü) emret ve cahillerden yüz çevir. (Araf Suresi, 199)

Affetmemek, gurur, enaniyet, kendini büyük görmek, bencil olmak gibi tüm bozuklukları din ahlakı ortadan kaldırır. Affetmemek beladır. Affetmemek insanın kendisini sıkar. 10-20 sene affetmemenin verdiği sıkıntıdan kurtulamıyor, oysa imanla bunlar çok kolay aşılabilir.

Affeden insan psikolojik olarak da rahat eder. Affetmeyi bilmeyen insan asabi ve gergin olur, etrafına huzursuzluk yayar. Affetmek ferahlık getirir.