Cezayir

Çocuk kaybolmaları ve cinayetlerini tam olarak engelleyebilmenin yolu idam ya da hadım etmek gibi cezalar değildir. Elbette cezai yaptırım gereklidir ve uygulanmalıdır, ancak böyle vahşice cinayet işleyen yapıda birini bu cezai yaptırımlar tek başına engellemez, caydırmaz. Çocuk zaten şehit olduktan sonra bu vahşeti gerçekleştirenin hadım edilmesinin anlamı da olmaz. Mühim olan çocuklar zarar görmeden önce tedbir alabilmektir. Bunun için de yöntem doğru eğitimdir. Darwinist materyalist telkinlerle, “Sen kör tesadüflerin ürünüsün”, “var olmak için acımasız, bencil olmak zorundasın”, “hayvanlar gibi çatışmalısın” telkiniyle insan yetiştirilirse bu tür zulümler son bulmaz. Darwinist materyalist eğitim kaldırılır, insanlara sevgi, merhamet, Allah korkusu öğretilirse huzurlu ve güvenli bir toplum oluşur.

Fransa'nın sadece Cezayir’de katlettiği Müslüman sayısı 1.5 milyon. Bu soykırım değil mi? Otomatik silahlarla silahsız insanların hepsini vurdular, makinalı tüfekle taradılar. Soykırım mı? Soykırım. Ama kabul etmiyorlar.

İlla “hakaret etmek istiyorum" zihniyetinde olanlar var. Millet olarak biz hakarete alışmayacağız, siz hakaret ettiğiniz sürece ceza almaya alışacaksınız

Hakaret edene kanunen gereken ceza verildiğinde bir daha hakaret edemiyor. Konuşmalarını düzeltiyor. Demek ki düzgün konuşmayı biliyor. İşte hukukun, kanunların böyle terbiye edici, güzel bir yönü vardır.

Hakaret eden kim olursa olsun, hangi meslekten olursa olsun hukuki olarak gereken ceza verilir. Kanunlar önünde herkes eşittir.

Fikir hürriyetine evet, hakarete hayır. Hiçbir Türk mahkemesi kimseye fikrinden dolayı ceza vermiyor. Ceza verilen konu; hakarettir, küfürdür.